Vroegkinderlijk trauma en hechting

De invloed van vroegkinderlijk trauma, het niet opgevangen worden door betrouwbare primaire verzorgers waardoor er hechtings- of ontwikkelingsproblematiek ontstaan en de bijdrage van haptotherapie.

Kenmerkend voor traumatische ervaringen is dat ze te overweldigend zijn om bij normaal bewustzijn te verdragen. Het verstand schakelt af en de lichaamsreacties nemen het over. Het stresssysteem wordt extreem geactiveerd en de herinnering aan de gebeurtenissen wordt opgeslagen in een woordeloos geheugen. De gevaarsignalen blijven “rondzingen”  in het lichaam, zonder logisch verhaal of uitweg. Chronische stress, snelle gealarmeerdheid en gevoelens van onveiligheid zijn het gevolg.

Langdurige traumatisering heeft voor kinderen extra ingrijpende gevolgen. Kinderen zijn afhankelijk van de context waarin ze leven: bij aanhoudende dreiging zijn kunnen ze nergens anders naar toe. Gebeurtenissen kunnen allerhand zijn: aanhoudend en langdurig misbruik en mishandeling, verwaarlozing en/of het getuige zijn van geweld in het gezin. Maar ook: het verkeren in oorlogsomstandigheden en/of moeten vluchten. Of het moeten ondergaan van veelvuldige pijnlijke medische handelingen.  

De heftige gebeurtenissen “vallen” in een nog ongevormde persoonlijkheid. Voor de “opvang” zijn kinderen afhankelijk van hun -vaak mishandelende of incompetente- verzorgers. Dit heeft negatieve invloed op de vorming van een veilige hechting, het vermogen tot zelfregulatie en op het ontstaan van een evenwichtige persoonlijkheidsstructuur.

In de doorgroei naar volwassenheid is er moeite met de eigen gevoelens en zijn er vaak problemen in de relatie met anderen.  Dissociatieve klachten kunnen voor grote problemen zorgen en er zijn vaak veel fysieke klachten zonder medische verduidelijking. Ook kunnen de problemen zo groot zijn dat de levenszin zoekraakt.

Trauma schaadt op een elementair niveau het gevoel van veiligheid. Het is belangrijk het evenwicht op de diepste niveaus te herstellen: door het lichaam te helpen kalmeren en vertrouwen in sociale relaties te herstellen. Als dat gebeurt, kunnen andere delen van de persoon ook weer gezonder functioneren.

Haptotherapie kan door een aanbod van affectief contact, beweging en aanraking hier een wezenlijke bijdrage leveren. De “bottum up” benadering van de haptotherapie bereikt een diepere pré-verbale laag, daar waar je cognitief -“top down”- niet bij komt.

In deze opleidingsdagen kijken we niet alleen naar de mogelijkheden, maar ook naar de dilemma´s en valkuilen. We putten daarbij uit theorie en praktijk en werken met ervaringsoefeningen, die direct bruikbaar zijn in de haptotherapiepraktijk. Mét en zonder aanraking.


Thema’s die aan de orde komen zijn:

  • Stress en verstoringen in lichaamsbeleving
  • De invloed van vroegkinderlijk trauma op de vorming van de persoonlijkheid
  • Onveilige gehechtheid en verstoorde verbindingen.
  • Splitsing en fragmentatie van geheugen en bewustzijn
  • Afweermechanismen en beschermende overlevingsstrategieën.
  • Het belang van het sociale betrokkenheidssysteem: de polyvagaaltheorie


Werkwijze en programma:

Daar trauma zich met name in het lichaam huisvest en vastzet, werken we primair bottum-up. Het lichaam kan zo het verhaal vertellen, bekend raken met het eigen “niet wetende weten”. Ook richten we ons op mogelijkheden en wegen om een veiligere verbinding met zichzelf en met anderen te ontwikkelen.  

We kijken naar de specifieke dilemma’s waar de haptotherapeut mee geconfronteerd wordt. Waar is terughoudendheid geboden, waar is een meer cognitieve expertise gevraagd en samenwerking met psychotherapie gewenst. Er is inbreng van casuïstiek vanuit de docenten en deelnemers.

Praktisch komt het volgende aan de orde:

  • Het vestigen van een veilige (therapeutische) relatie; eigen regie.
  • De omgang met het stress systeem: leren in het lichaam te blijven.
  • Het terugvinden van het eigen lichaam, de eigen beweging en autonomie.
  • Het ontdekken van de eigen gevoelsorganisatie: verschillende delen en de“onderhandeling” van oude patronen met een aanbod van nieuwe ervaringen.
  • Werken met duaal bewustzijn: de procedurele herinneringen in het hier en nu.
  • Aandacht en zorg voor het persoonlijk welzijn.
  • De kracht van empathie en resonantie én de gevaren van (tegen)overdracht.


Het doel van de nascholing is een bewustzijn en een weten te ontwikkelen omtrent de invloed van traumatisering in de kindertijd. Met name de diepgaande gevolgen die dat heeft op de ontwikkeling in persoonlijkheid en lichaam: fragmentatie, verstoorde verbindingen en desintegratie. In de scholing leggen we een belangrijke praktische en theoretische basis, waarop de haptotherapeut zich verder kan ontwikkelen. Er is daarbinnen aandacht voor het in acht nemen van de eigen mogelijkheden en beperkingen.


Doelgroep:

GZ- Haptotherapeuten die in aanraking komen met, of interesse hebben in, vroegkinderlijke traumatisering en de effecten daarvan in de volwassenheid. De nascholing is interessant voor wie zich wil verdiepen in de behandelingsmogelijkheden die haptotherapie biedt.

Docenten:

Myriam werkt als psychotherapeute en systeemtherapeute veelvuldig met trauma vanuit haar eigen discipline, dit gevoed door haar haptonomische kennis en ervaring. Zij werkt daarin nauw samen met Marcel van Duursen.

Marcel is van oorsprong fysiotherapeut en heeft als GZ haptotherapeut uitgebreide ervaring in de behandeling van trauma. In de samenwerking met Myriam is veel ervaring opgedaan hoe psychotherapie en haptotherapie elkaar aanvullen en nodig hebben.

Barbara is orthopedagoge. Zij werkt als GZ haptotherapeut in de eigen praktijk. Zij heeft ruime ervaring met vroegkinderlijke traumatisering. Zij schreef al eerder enkele artikelen met betrekking tot hechtingsproblematiek en trauma, die te vinden zijn op haar website.

NB Bij deze nascholing zijn Myriam en Marcel de docenten, bij een herhaling zal Barbara als docent aanwezig zijn.



Wanneer:
16 en 17 november 2020

Waar:

Synergos, Amersfoort

Tijd:

09.30 -17.00

Studiebelasting:
Naast de twee lesdagen dien je rekening te houden met het lezen van literatuur (circa 80 pag)., het beluisteren van 2 You-Tube uitzendingen, in totaal : 7 uur ) en het inbrengen van eigen casuïstiek.  

Accreditatie door VVH goedgekeurd

32 SBU.

Kosten:
€450,- per persoon. Dit bedrag is inclusief koffie/thee en lunchbuffet


Verplichte Literatuur:

  1. Bessel van der Kolk, Traumasporen, het herstel van lichaam, brein en geest na overweldigende ervaringen, Uitg. Mens, 2016 (***) a. 8. Gevangen in relaties: de prijs van mishandeling en verwaarlozing (pg.175- 193) b. 13. Herstellen van de zeggenschap over jezelf. (pg.281-315) c. 17. De stukken bijeenvoegen: zelfleiderschap pg. 377-403).
  2. Enkele vooraf toegestuurde artikelen.
  3. Het beluisteren van you tube uitzendingen.
Vragen? Inschrijven

Docenten